یادداشت ها

لطافت های تربیت کودک

خیلی وقت ها شده تا آمدیم کمربند ماشین را ببندیم! قفل می کند و حرکت نمی کند. می دانید چرا؟ چون با شتاب آن را می کشیم.

اگر نرم نرمک بکشیم تا آخر با ما می آید، در صورتی که اگر پای شتاب و خشنونت در میان باشد همان جا می ایستد، ذره ای هم جلو نمی آید، یعنی عقب می رود، اما جلو نه!

همین نکته در تربیت فرزندان ما نیز بسیار کارگشاست. به خاطر این که یک درس بزرگ می دهد، می گوید: اگر من پدر یا مادر و یا شاید معلم و مربی، می خواهم فرزندم پا به پای من تا آخر بیاید، تنها راهش نرمش است. پس جر و بحث یا دعوا کاری از پیش نمی برد. باید کنارشان گذاشت.

پدر و مادر عزیز!

قرار نیست درباره ی اثبات خطای فرزندمان جر و بحث یا دعوا کنیم.
قرار نیست در موفقیت ها و شکست ها به او اثبات کنیم که حق با ماست و آن ها اشتباه می کنند.
قرار نیست در هر اشتباهی به اجبار از ما تشکر یا عذر خواهی کنند.
قرار است آبروی آن ها را حفظ کنیم

 

برچسب ها
نمایش بیشتر

نوشته های مشابه

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

بستن